บ่อยครั้งมีความอยากที่จะทำอะไรสักอย่างให้มันสำเร็จลุล่วง
แต่เมื่อทำไปแล้วก็หยุดซะขณะนั้น
ราวกับน้ำมันหมดกลางทาง
ไปต่อไม่ได้
หากพยายามดันทุรังต่อไปจนถึงที่หมาย
ผลลัพธ์ที่ได้มักจะไม่ค่อยเป็นที่ประทับใจ
เพราะเราไม่ได้รู้สึกกับมันจริงจริงตั้งแต่แรกเริ่มจนบทสุดท้าย
เคยสังเกตมาหลายครั้งแล้ว
แรงกระตุ้นภายในนั้นมาแว่บเดียว
ชั่วขณะนั้นเป็นโอกาสแห่งการตัดสินใจ
จะทำ หรือ ไม่ทำ
ถ้าทำก็จะทำต่อไปได้เรื่อยๆ จนกว่าจะหมด “แรง”
ถ้าไม่ทำ ฝากไว้ก่อน ตื่นมาพรุ่งนี้ก็หมด “แรง” เช่นกัน
แต่ได้ effect คนละแบบ event คนละอย่าง
มักจะเป็นช่วงเวลาสีเทา ที่บรรยากาศอึมครึมตลอดการเดินทางในความคิด
