ถ้าเป็นไปได้ ถ้ามีเวลา
ทุกเช้าจะมานั่งที่ริมหน้าต่างหน้าบ้าน
แล้วมองออกไป
มื้อเช้าเบาเบากับทิวทัศน์สีเขียว
ค่อนข้างดีเลยทีเดียวสำหรับการเริ่มต้นวันใหม่
แม้จะมีตึกสูง 10 ชั้นมาบดบังวิวมุมกว้างทางขวามือ
แต่ที่มุมมุมหนึ่งฝั่งซ้ายมือ
จะพบกลุ่มต้นไม้ใหญ่เขียวครึ้มกำลังไหวเต้น
กระพริบ
กระพริบ
ใบไม้แต่ละใบค่อยค่อยสะบัดไปมาตามจังหวะการปะทะของคลื่นลม
ใบที่อยู่ด้านนอกจะขยับตัวได้มากกว่าใบที่อยู่ด้านใน
ผลที่ได้เป็นการพลิกหน้าพลิกหลังไปมาของเหล่าใบไม้น้อย
นึกถึงทรูคาเฟ่ที่พารากอน
กับฉากลายจุดสีแดงขนาดใหญ่ที่เปลี่ยนหน้าตาไปตลอดเวลา
มองดูแล้วก็เพลินดี
กับสิ่งที่ธรรมชาติให้กับเรา
อาจเป็นเพราะเหตุนี้
อาจเป็นเพราะหลายปัจจัย
สเปซแห่งความผ่อนคลาย
บรรยากาศแห่งการจรรโลงใจ
มันมีอะไรบางอย่างที่ชวนให้ฉันหลงไหล
และแทรกใส่มันในงานออกแบบทุกทุกชิ้น
ฉันเชื่อว่าคนเราต้องการการพักผ่อนที่ลึกลงไปถึงขั้นจิตใจทุกทุกวัน
ความเรียบง่ายที่นุ่มนวลและอบอุ่น
อะไรบางอย่างที่สบายสบาย
ดั่งทิวทัศน์ยามเช้า
