Toyota Land Cruiser: Trailer

Advertising Agency: DDB Worldwide, Bogota, Colombia
Creative Director: Javier Diaz
Art Director/Copywriter: Andres Mejia
ดูแว่บแรกคงเอะใจในความเรียบง่ายของมัน แต่พอเพ่งดูอีกทีก็รู้ว่าไอ้นี่มันไม่ธรรมดาเลย ใช้วิธีที่ให้ความรู้สึกเหมือน “ถูกยุงกัด” เจ็บๆคันๆนิดๆ ซึ่งหลายคนอาจมองว่ามีคนทำมาแล้ว แต่ก็นั่นอีกแหล่ะถ้ามันทุกอย่างลงตัว ก็อย่าไปหัวเสียเรื่องยืมไอเดียเก่ามาใช้เลย
การคิดให้ง่ายมันไม่ง่ายอย่างที่คิด จุดเริ่มต้นมาจากความต้องการบ่งบอกถึงคุณสมบัติหลักของรถ Toyota Land Cruiser นี้ว่ามันทนทานสมบุกสมบันมากเหลือเกิน คนคิดก็คงนั่งงมโข่งอยู่นานจนวนมาลงเอยที่ตัวเลือกง่ายๆอย่างรถ Trailer ไม่แน่เขาอาจถูกเทศกิจลากรถไปเพราะจอดในที่ห้ามจอด หรืออาจกำลังหัวเสียท่ามกลางรถติดแล้วเหลือบไปเห็นรถโดนลากอยู่ มองไปมองมาก็นึกขึ้นได้ว่า ไอ้เจ้ารถ Trailer นี้มันแข็งแรงน่าดู ลากรถได้ทั้งคัน แมนจริงๆ
แล้วเจ้า Toyota Land Cruiser ล่ะ
แค่สลับตำแหน่งหน้า-หลังก็เกิดงานแล้ว เป็นอะไรที่ตรงประเด็น รวดเร็ว เข้าใจง่าย แถมขำได้อีก ถึงแม้ว่ามันอาจจะเกินจริงไปบ้าง แต่ก็เชื่อว่าผู้บริโภคคงเทใจให้กับสินค้าตัวนี้ไปเกินครึ่งแล้ว แทบไม่ต้องโฆษณาถึงความโก้เก๋เครื่องแรงตามแบบฉบับโฆษณารถยนต์ทั่วไปเลย นี่เป็นอะไรที่ฉีกออกไปจากเดิม และดูดีเสียด้วย

McCafe: Coffee Bean

ตั้งแต่ entry นี้เป็นต้นไปจะเริ่มมีงานวิจารณ์ ad เพื่อเป็นการฝึกจับรูปแบบการคิดโฆษณา–พูดง่ายๆก็คือเตรียมความพร้อมให้ตัวเองเผื่อว่าจะมาลงเอยทางด้านนี้จริงๆ

งาน print ad ของ McCafe แฟรนไชส์ย่อยในเครือ McDonald’s
ตอนแรกที่เหลือบมองก็นึกว่าแฮมเบอร์เกอร์อะไรทำไมมันดูเน่าๆจัง ไหม้หรือเปล่า แมคมันจะมาไม้ไหนวะ แต่พอดูใกล้ๆถึงเข้าใจว่ามันก็คือ “เมล็ดกาแฟ” ที่แต่งให้คล้ายแฮมเบอร์เกอร์ แถมมีโลโก้ McCafe ตรงมุมล่างขวา ‘อ่อออ…ที่แท้แมคมันก็โฆษณาร้านกาแฟเล็กๆของมันนั่นเอง’ แต่แล้วความคิดมันก็หยุดอยู่แค่นั้น ‘แล้วไงต่อ?’ เหมือนกับจะสื่อให้รู้ว่ากาแฟร้านนี้รสชาติเหมือนแฮมเบอร์เกอร์ไหม้เกรียมหรืออย่างไร? นั่นเป็นความคิดแว่บแรกหลังถึงบางอ้อ ต่อมาจึงพอจะเข้าใจว่า กินแล้วเหมือนอยู่แมค มาแมค นั่งแมค “ฟีลแมคๆ” สามารถสัมผัสได้ มันไม่ใช่ร้านกาแฟที่แปลกแยกแตกต่างโดยสิ้นเชิง ยังคงมีความเป็นแมคอยู่
ถ้ามองในแง่กลุ่มเป้าหมาย น่าจะเป็นผู้ที่ชื่นชอบหรือคลุกคลีแมคเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเสียมากกว่าผู้บริโภคกลุ่มใหม่ อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครไม่รู้จักแมค ฉะนั้นจึงพออนุโลมได้ว่าสื่อให้มนุษย์ทุกเพสทุกวัยได้รับทราบว่า McDonald ออกลูกเป็น McCafe แล้ว เทียบได้กับเป็นการสร้างความคุ้นเคยเบื้องต้นให้กับกลุ่มเป้าหมายให้รู้สึกวางใจว่า มาร้านนี้แล้วก็ยังได้รับบริการแบบแมคๆอยู่เหมือนเดิม
แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า ถ้าเอาโลโก้ A&W หรือร้านขายแฮมเบอร์เกอร์ยี่ห้ออื่นมาแปะ สารที่ได้รับมันก็จะ adapt เข้ากับแบรนด์นั้นๆโดนทันที เรียกได้ง่ายๆว่า แนวคิดของ ad ชิ้นนี้ยังไม่มีความเฉพาะตัวหรือเจาะจงที่แบรนด์เท่าใดนัก โชคดีที่หากพูดถึง McDonald’s แล้วถ้าไม่นึกถึงหน้าพี่โรนัลด์ คนส่วนใหญ่ก็จะนึกถึงแฮมเบอร์เกอร์ [...]

โค สระ นา

ถึงจะอ่านว่า “โค-สะ-นา” หรือ “โคด-สะ-นา” ยังงัยก็แล้วแต่
คำนี้ก็ไม่เคยมาวนเวียนอยู่ในโซน “เป้าหมาย” ของฉันเสียที
จนกระทั่งถูกเพื่อนชวนประกวดภาพยนตร์โฆษณา
“คิดได้งัยเนี่ย” ความคิดที่ฉันมักคิดขึ้นมาเมื่อพบงานโฆษณาที่แตกต่าง
บางทีสิ่งที่ฉันกำลังหาอยู่คือสิ่งนี้
มันอาจจะไม่ใช่แค่การ design  — การตบสิ่งที่มีอยู่แล้วให้ดูดีขึ้น
แต่เป็นการ create  — การสรรค์สร้างสิ่งที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน
ไม่ใช่แค่การ renovate  — การปรับปรุงสิ่งดั้งเดิมที่เคยมี
แต่เป็นการ innovate — การคิดค้นอะไรแปลกใหม่
บ่อยครั้งฉันพบตัวเองนั่งหงุดหงิดอยู่กับวิถีทางดั้งเดิม
สงสัยกับแนวทางที่ปฏิบัติกันมา
ฉันพยายามที่จะไม่ทำในสิ่งที่เขาทำกันอยู่แล้ว
การทำความเข้าใจกับสิ่งที่คนอื่นเขียนเอาไว้เป็นเรื่องที่ “ต้องทำ” ไม่ใช่ “อยากทำ”
การนั่งจับเจ่าอยู่กับเรื่องราวซ้ำซากไม่ใช่สิ่งที่ฉันใฝ่ฝัน
ชีวิตอิสระ การได้คิดสิ่งใหม่ๆโดยไร้ขีดจำกัด การถกเถียงปัญหา ชีวิตที่ไม่เหมิอนกันในแต่ละวัน
แน่นอนว่า ฉันทิ้งสิ่งที่ฉันกำลังเรียนรู้อยู่นี้ไปไม่ได้
บางคนเท่านั้นถึงทำมันได้ เหตุผลที่ฉันตัดสินใจ
ฉันไม่ได้เกลียดมัน ฉันเป็นคนเลือกมันเอง ฉันอยู่กับมันได้
ไม่ใช่ไม่ชอบ หรือไม่ใช่
แต่ควรแล้วหรือที่ฉันจะหยุดอยู่แค่นี้?
ทุกครั้งที่ design ฉันจะ create
ทุกครั้งที่ renovate ฉันจะ innovate
ผลลัพธ์คืออะไรที่ไม่ตรงตามสูตรและแปลกประหลาด
“ทำไมต้องทำแบบนี้”
ความคิดต่อต้านสิ่งที่มันเป็นอยู่ล่องลอยไปมาในหัวสมอง
ฉันจับมันยัดใส่กรง ล็อกกุญแจอย่างแน่นหนา
แต่มันก็ออกมาเพ่นพ่านได้เสมอ
ฉันคงยังเป็นนักออกแบบที่ดีไม่ได้ ถ้าไม่รู้จักเก็บมันให้เข้าที่เข้าทาง
เคยฝันไว้ว่า ฮยากเปิดบริษัทรับออกแบบครบวงจร
ตั้งแต่บ้านยันกระดาษทิชชู่
บางทีสิ่งที่ฉันต้องการจริงๆคือ การสร้างโลกใหม่ขึ้นมา
เป็นโลกที่ทุกอย่างกำเนิดมาจากฉัน
เป็นโลกที่ฉันสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
เป็นโลกที่มีฉันอยู่ในทุกทุกสิ่ง
…ความฝันของนักออกแบบทุกคนไม่ใช่หรือ?
สุดท้ายฉันอาจลงเอยกับเส้นทางที่ผ่านมา
สุดท้ายฉันอาจหักโค้งสักเล็กน้อย
สุดท้ายฉันอาจเปลี่ยนไปเส้นทางอื่น
สิ่งหนึ่งแม้ดูยาก หากเรามองให้มันง่ายขึ้น
“โฆษณา” ก็คงจะมีเพียงแค่ “โค สระ นา” เท่านั้น
ฉันอาจจะแค่บ้า